Sowiecka okupacja Kresów. Historia Bez Cenzury

Comments · 670

• OH

  @ohiko9594 · 3 months ago (edited)

  Jako Polka z Kresów serdecznie dziękuję za odcinek ❤<br>Moja rodzina miała problem z „powrotem” do Polski nawet w XXI wieku (tu cudzysłów, bo jednak od pokoleń wszyscy mieszkaliśmy w okolicach miasta Stryj niedaleko Lwowa i to był nasz dom niezależnie od panującej władzy). Moi rodzice nadal tam mieszkają, mimo że gdy byli młodsi, rozważali przeprowadzkę.<br><br>Część mojej rodziny wylądowała na Śląsku, ale najgorzej mieli moi pradziadkowie ze strony mamy, gdyż mojego pradziadka zesłano na Syberię, a prababcia została sama, w ciąży i z dwójką małych dzieci. O tym, co się wydarzyło, dowiedzieliśmy się dopiero w 2004 roku, a z perspektywy prababci wyglądało to tak, jakby on po prostu zaginął. Tymczasem prababcia cudem zachowała dokumenty potwierdzające jej tożsamość - cudem, bo Sowieci zabrali nawet książki z przepisami dań, gdyż były one po polsku i według ich oceny było to niebezpieczne...<br><br>Następnie przez dziesiątki lat czuliśmy się odcięci od Polski, naszej kultury i języka, i tylko dzięki staraniom starszych pokoleń zachowaliśmy je w największym stopniu, w jakim się dało. Bardzo też pomógł miejscowy kościół, Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, który pozostawał potężnym ośrodkiem polskiej kultury w regionie przez te wszystkie lata i trzymał razem wszystkie rodziny o podobnym losie.<br><br>Najbardziej bolało, kiedy przeprowadziłam się do Polski, ale przez dłuższy czas byłam traktowana jako Ukrainka na imigracji, mimo posługiwania się językiem polskim. Do tej pory odnoszę wrażenie, że nie wszyscy są świadomi tego, że Polacy nadal mieszkają na Ukrainie, choć obecnie jest to głównie starsze pokolenie. Osoby młode albo przeprowadzają się do Polski, albo asymilują się na tyle, że czują się Ukraińcami o polskim pochodzeniu. Wielu tak się czuje, a i tak przeprowadza się ze względu na wojnę. Mimo to ja osobiście znam wielu Polaków wciąż mieszkających na zachodniej Ukrainie i wiem, że będzie im bardzo przyjemnie wiedzieć, że się o nich pamięta i że o ich historii się mówi. Jeszcze raz z całego serca dziękuję!

  232

• AL

  @aleksanderkozar8425 · 3 months ago

  Szacunek za wspaniałe opowieści. Agresorów było trzech, Słowacy dotarli w okolice Nowego Targu Krynicy i Sanoka biorąc do niewoli około 1300 polskich jeńców.

  366

• KR

  @KrzysztofMłynarski · 3 months ago (edited)

  S-syny aresztowali mojego Dziadka późną jesienią 1939, a jak Babcia się dowiedziała dopiero po upadku komuny z pisma Czerwonego Krzyża, był następnie więziony i torturowany przez NKWD, po czym z grupą innych Polaków rozstrzelany w 1940 w okolicach więzienia w Kijowie. Oczywiście faktycznie miejsce pochówku jest nieznane. Babcia wraz z dziećmi musiała uciekać (na szczęście znajoma Ukrainka poinformowała ją, że NKWD rusza po &quot;polskich panów&quot; i dosłownie w ostatniej chwili udało się jej zabrać dzieci, resztę pieniędzy, &nbsp;jakieś ciepłe ubrania. Dotarła do słynnej granicy na Sanie, gdzie w zamian za &quot;dwukółkę&quot; i 2 konie miejscowi flisacy przerzucili ją na stronę okupowaną przez Niemców, gdzie już dotarła do rodziny mieszkającej w Przełęczy Dukielskiej. W rezultacie straciła męża, dom, cały dobytek. Z tego co mówisz wynika, że nawet gdyby ich nie zamordowano, to zapewne trafiłaby do Kazachstanu...<br><br>Przez to, że po wojnie przez 50 lat PRLu, całe pokolenia wychowano na &quot;Czterech Pancernych&quot; i &quot;Klossie&apos;, w przekonaniu, że &quot;ci źli&quot; to jedynie Niemcy, a Sowieci to tacy &quot;przyjaciele ze Wschodu&quot;. Dopiero teraz wspomina się o tym, ż eto też bandyci, ale nadal w wielu miejscach jakoś tak &quot;lightowo&quot;, że to niby też okupant, ale taki &quot;swojski&quot;. Nie, nic z tych rzeczy - Sowieci nie byli w niczym lepszym dla Polaków okupantem, niż naziści.

  47

• NI

  @nikosobieralski2215 · 3 months ago

  Robicie świetną robotę!!! A już wydanie wspomnień Pana Filipowicza to majstersztyk!!! Brawo!!! Pozdrawiam gorąco całą ekipę HBC!!!

  26

• AN

  @AndrejVitushka · 3 months ago

  Mój dziadek z okolic Mołodeczna był wzięty do 15 pułku 5 Saskiej dywizji piechoty armii Berlinga. Miał wtedy 43 lata i dwójką dzieci. To był jego drugi raz w Wojsku polskim - pierwszy był w 1922 w kawalerii. Został ranny w kwietniu 1945 pod Bautzen. Wrócił &nbsp;do domu. Dziękuję za odcinek i pamięć

  71

• SZ

  @szymoncookidzi2442 · 3 months ago

  Moją rodzinę wywieźli do Kazachstanu z okolic Wołkowyska(obecnie Białoruś). Pradziadka aresztowano i 10 lat przesiedział w więzieni bo ktoś doniósł że pomaga „chłopcom z lasu”, dawał im jedzenie. Prawie zakatowali go na śmierć.

  44

• DA

  @dariuszzubka2642 · 3 months ago

  Rozmawiałem kiedyś w pociągu że staruszkiem którego oddział zapędzili po akcji Wisła do wagonów bydlęcych i upchani jak śledzie pojechali na wschód. Po 2 dniach wylądowali pierwszych zamarzniętych załadowali padlą krowę i pojechali dalej. Po wielu takich przystankach w stepie wylądowali ocalałych ( z jego wagonu 5) parę łopat kilofów worków zboża i kazano czekać wiosny. Przeżył szukając pod śniegiem nor świstaków. Wiosna ocalałych przydzielili jako parobków do wioski i mogli dać znać rodzinom że żyją. Rodziny mogli im wyslać paczkę pakowana w 15 minut. Jego gospodarz zabrał mu ją i wykitował po zjedzeniu pasty do butów... Straszne...

  13

• TH

  @TheKisielek · 3 months ago

  Mojego prapradziadka wywlekli na pole jako kułaka. Miał duże gospodarstwo, w którym zatrudniał ludzi. Wtedy, gdy chcieli go na tym polu zastrzelić, to wstawili się za nim białorusini ze wsi mówiąc, ze był dobrym człowiekiem i zawsze o nich dbał. Tylko dlatego przeżył.

  53

• AN

  @annabukowska6192 · 3 months ago

  Zamówiona, czekamy z niecierpliwością, żałuję, że teść nie spisał swoich wspomnień, właściwie ten odcinek ,to jego historia: wysiedlenie, Syberia i armia Berlinga jako ratunek przed śmiercią. Do Lublina dotarli w szmatach zamiast mundurów, karabiny często na sznurku, a o butach większość mogła pomarzyć.<br>Dziękujemy za ten odcinek goręcej niż zazwyczaj.

  13

• KO

  @kosei_4929 · 3 months ago

  Jako Polak z Wileńszczyzny przyznaję podziękowanie za poświęcenie czasu na ten temat.

  24

• ZB

  @ZbigniewStelmachBallady · 3 months ago

  Mistrzu - jesteście super - bardzo dziękuję Wam wszystkim ❤

  11

• MI

  @michawisniowski3013 · 3 months ago (edited)

  Rodzice, mały ja i ciocia Taty, która była sanitariuszką u Berlinga:<br>- Ciociu… A nie bała się ciocia frontu?<br>- Bałam się głodu na Syberii

  26